Zacznijmy od podstaw.

  1. Co zakłada rozporządzenie

Z przepisów wynika, że praktyka zawodowa powinna obejmować:

– udział w czynnościach zawodowych,

– oględziny nieruchomości,

– sporządzanie projektów operatów (różnych typów),

– poznanie źródeł danych,

– zastosowanie różnych podejść (porównawcze, dochodowe, kosztowe).

Czyli w praktyce:

pełne wprowadzenie do zawodu.

Nie „przyjrzenie się pracy”.

Nie „zrobienie kilku operatów”.

Naukę wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego.

  1. Ile czasu zajmuje realna nauka?

Załóżmy uczciwy model — nie „na papierze”, tylko taki, który faktycznie uczy.

Minimalny sensowny zakres:

– wprowadzenie (proces, metodologia): 10–15 h

– wspólne analizy rynku: 20–30 h

– oględziny + omówienia: 15–25 h

– praca nad operatami (6–8 szt.): 80–120 h

– omówienie operatów (feedback!): 30–50 h

– konsultacje bieżące: 20–30 h

SUMA:

175 – 270 godzin realnej pracy mentora

  1. Ile powinna kosztować taka praca?

Rzeczoznawca, który:

– ma doświadczenie,

– potrafi uczyć,

– bierze odpowiedzialność za proces,

powinien pracować minimum za:

150 – 300 zł / h

(To i tak mniej niż jego realna praca operatowa.)

  1. Kalkulacja

wariant MINIMUM (i tak dobry):

175 h × 150 zł =

26 250 zł

wariant REALNY:

220 h × 200 zł =

44 000 zł

wariant PREMIUM (indywidualny mentoring):

270 h × 250 zł =

67 500 zł

  1. Zderzenie z rzeczywistością

realna cena praktyki dziś:

ok. 4000 zł (limit z rozporządzenia)

realny koszt jakości:

25 000 – 60 000 zł

  1. Najważniejszy wniosek

system jest strukturalnie niedoszacowany 6–10 razy

I to tłumaczy wszystko.

  1. Co z tego wynika w praktyce

To nie jest tak, że praktyki są słabe, bo ludzie są słabi.

Są słabe, bo nie da się ich zrobić dobrze za te pieniądze.

Więc rynek robi to, co zawsze:

– skraca czas,

– robi grupowo,

– upraszcza proces,

– ogranicza feedback,

– „odhacza” operaty zamiast uczyć myślenia.

  1. Brutalna prawda

Za 4000 zł można zrobić:

formalną praktykę

nie można zrobić realnego mentoringu

  1. Wniosek

Jeśli ktoś mówi, że robi:

„pełną, jakościową praktykę zawodową” za 4000 zł, to:

albo dopłaca do tego biznesu

albo coś upraszcza (czytaj: obniża jakość)

I na koniec

dobra praktyka to nie koszt.

To inwestycja w kompetencje.

Tylko że dziś system traktuje ją jak tani obowiązek formalny.

I dopóki to się nie zmieni,

nie zmieni się też jakość wchodzących do zawodu.